Bugün hava çok güzeldi, güneşi görünce hava alayım ve tabii gün batımını izleyim dedim. Fazla insan da olmayınca keyif aldım. Dalgaların sesini dinlemek huzur veriyor insana. İçinden geldiği gibi takılmak ne güzel, eskiden yürüyüş yapmak bile gözümde büyür zaman kaybı gibi gelirdi. Şimdi akışa bıraktım kendimi, biraz gevşemek lazım. Kontrolcü yapım nereden geliyor bilmiyorum ama artık bunu aşmaya çalışıyorum.
Fırtınaışığı Arşivi serisinin ilk romanını okuyorum. Beklediğimden güzel yazarın dili, kurguyu da sevdim. Kalın olduğu için henüz bitiremedim ama karakterleriyle de oldukça ilgimi çekti. Farklı bir dünyaya giriş yapmak güzel. İlk kitap olduğu için detay biraz fazla ama karakterlerin derinlemesine ele alınmasını sevdim. Şimdilik Kaladin favorim, potansiyelini göstereceği ve kendini bulacağı anı merakla bekliyorum. Seriyi tamamlar mıyım bilmiyorum ama devam etmek istiyorum. Beklentiler konusunda tam da düşünceme uyan o alıntı: "Ama beklentiler kaliteli tabaklar gibidir. Ne kadar sıkı kavrarsan o kadar kırılmaya meyillidirler."
When Life Gives You Tangerines son başladığım Kore dizisi. Dram ağırlıklı o yüzden hızlı ilerlemiyorum. Fakirlik, aile, sorumluluk ve bağlar üzerine bir dizi. Erkek ana karakter çok duygusal ve kadın başrole çocukluğundan beri destek oluyor. İkisi zıt karakterler gibi görünse de çok mücadeleci insanlar, herkes üstüne düşeni zor şartlara rağmen yerine getiriyor. Erkeğin bu kadar duyarlı ve duygusal olması biraz ütopik geldi. Yaşadığı toplumun geleneğine ve aile baskısına rağmen eşini el üstünde tuttu. Elalemin ne diyeceğini umursamadı hiç. Diziyi azar azar izlesem de sonu nereye varacak merak ediyorum.
Buranın mavi çiçekleri çok hoşuma gidiyor ya. Ortancaların rengi toprağın ph seviyesine göre değişirmiş. En sevdiğim renk olduğu için baktıkça bakasım geliyor. :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder