Güzel Günler

 

Son zamanlarda gökyüzü hep kapalıydı, bugün güneşi görünce çıkıp dolaştık. Temiz hava almak, dalgaların sesini işitmek, yürümek iyi geldi. :)

Bazen hayat hiç ummadığı yere götürür insanı. Bu şehir benim için huzuru ifade ediyor. Hani mutlu olmak için hep beklersiniz, sanki mutluluk bir anda, noktada gizliymiş gibi. Ben uzun zaman sonra ilk kez mutluluğu beklemediğimi fark ettim. İçinde bulunduğum şu an benim huzurlu hayatımı tanımlıyor ve başka bir şeye ihtiyacım kalmamış gibi hissediyorum. Geleceği düşünmüyorum artık, yaşadığım ana odaklıyım. Geçmişe takıldığım hâlâ oluyor ama zamanla bu da geçecektir. En azından bir şeylerden ders almamızı sağlayan, geleceğimize yön veren de geçmiştir.

Hayata ve insanlara karşı fazla temkinliyim, hatta kendime de hâlâ kızıyorum zaman zaman. Ama hiçbirimiz kusursuz değiliz, imkânım olsa yeni baştan doğmak, sıfırdan başlamak isterdim. Bu mümkün olmadığına göre kalan zamanı iyi değerlendirmek gerekir. :) 

Çoğu şeye alışmam kolay olmuyor, başta burada da zorlandım ama şimdi aylar geçmişken daha rahatlamış gibiyim. Bir yere ait hissetmek güzel, hatta on yıl sonra bile kendimi burada hayal edebiliyorum. İnşallah yıllar sonra kavuşabildiğim bu iş yerinde huzurum hep sürer. Elbette insan olan yerde stres ve hayal kırıklığı da olur ama bir şekilde iyiye odaklanmak istiyorum. Çünkü hayal kırıklığı kotam doldu çoktan, bundan sonra gamsızlık moduna geçmek istiyorum. Tabi bunu derken bile inanarak söylemiyorum ama bir yerden başlamak lazım. 

Yalnızlık konusuna da değinmeden edemeyeceğim. Yalnızlığa bayağı hasretmişim meğer bunu şimdi anladım. Evde hiç ses olmaması, birileriyle alakadar olmak zorunda kalmamak, bulaşık yıkarken istediğim gibi müzik açıp dinlemek, en küçük tıkırtı ile bölünen uykumun eskisi kadar bölünmemesi, yalnız yemek yemenin getirdiği sessiz huzur çok iyiymiş. (Ailem yeri ayrı olsa da fazla bağlanmanın artık beni boğduğu da bir gerçek.) Bir süredir gürültüye, dikkat dağıtıcı herhangi bir şeye tahammülüm yoktu. Yaşlı huysuzlar gibi olduğumun farkındayım üzgünüm. Zamanında sahte insanların yanında hissettiğim boğucu yanlızlıktan sonra şimdi gerçek yanlızlığın getirdiği zenginlik ruhumu doyurmaya başladı. Sanırım hayata daha olumlu bakabiliyorum. Zaman ne gösterir bilinmez ama güzel günler devam etsin istiyorum. 😊

Son günlerde zihnim hep dolu gibi. Sürekli bir şeyler okumak, videolar izlemek, analiz yapmak vs beni yordu. Zihnimi sakinleştirmek, maneviyatımı artırmak istiyorum. Bir şeylere kapılıp gidince geçen vakit de boşa akıyor, zaman değerli oysa. Bunu kendime tekrar tekrar hatırlatmalıyım. Göz açıp kapayana kadar ömür bitecek, pişmanlık yaşamak istemiyorum. Şu ana kadarki pişmanlıklar yeter artar da. Görüşmek üzere, kendinize iyi bakın. :)